Nazwa tej jednostki chorobowej może być bardzo myląca, ponieważ niewiele ma wspólnego z tenisem. Odnosi się ona do entezopatii prostowników nadgarstka. Innymi słowy, są to zwykle zmiany przeciążeniowe przyczepów mięśniowych, występujące na skutek sumujących się w czasie mikrourazów.

 

Bardzo często problemy związane z łokciem tenisisty dotyczą osób, których praca wiąże się z powtarzającymi się specyficznymi ruchami przedramienia i nadgarstka, np. prace wykończeniowe jak gipsowanie czy szpachlowanie. Podczas tego typu pracy dochodzi do lokalnego przeciążenia mięśni po bocznej stronie stawu łokciowego. Z drugiej strony, łokieć tenisisty może się również rozwinąć u osób, które nie pracują fizycznie, a wręcz przeciwnie pracują wiele godzin przed komputerem. W trakcie ruchów myszką komputerową cały czas w napięciu są prostowniki nadgarstka oraz prostowniki palców. To w połączeniu z brakiem aktywności fizycznej po pracy, brakiem wzmacniania mięśni przedramienia, również prowadzi do przeciążeń w obrębie wyżej wymienionej grupy mięśniowej.

W sporcie, najczęściej rekreacyjnym, może także dojść do przeciążeń prostowników nadgarstka, jednak zwykle pojawia się to z powodu niepoprawnej techniki, np. gry w squasha, gdzie zamiast wyprowadzenia uderzenia z tułowia oraz barku nadrabiamy to nadmiernym ruchem nadgarstka.

 

Łokieć tenisisty zwykle objawia się przede wszystkim bólem po bocznej stronie łokcia, nasilającym się podczas zaciskania pięści, chwytaniu przedmiotów, czy np. odkręcaniu słoika. Często występuje również tkliwość w miejscu przyczepu oraz na przebiegu prostowników nadgarstka i palców.

 

Rozpoznanie łokcia tenisisty odbywa się głównie na podstawie badania klinicznego przeprowadzanego przez lekarza lub fizjoterapeutę. Jednakże, bóle po bocznej stronie łokcia mogą mieć różne pochodzenie: odcinek szyjny oraz piersiowy kręgosłupa, urazy więzadeł, złamania głowy kości promieniowej czy kłykcia bocznego kości ramiennej. Dlatego też, w przypadku wątpliwości oraz niejasnego obrazu klinicznego potrzebna jest szersza diagnostyka różnicowa obejmująca np. badanie tkanek miękkich w USG lub struktur kostnych na podstawie zdjęć RTG.

 

Leczenie zachowawcze (rehabilitacja) jest pierwszym wyborem w przypadku łokcia tenisisty. Pierwszym zadaniem fizjoterapeuty jest redukcja dolegliwości bólowych oraz odzyskanie silnego i bezbolesnego chwytu, zwykle z pomocą terapii manualnej, kinesiotapingu czy np. igłoterapii. Kolejnym krokiem jest dobranie ćwiczeń wzmacniających mięśnie przedramienia. Początkowo ćwiczeń izometrycznych, które również mają działanie przeciwbólowe, a kończąc na ćwiczeniach ekscentrycznych, które najskuteczniej oddziałują na przyczepy mięśni. W zestawie ćwiczeń warto umieścić również ćwiczenia rozluźniające/relaksujące prostowniki nadgarstka i palców. W niektórych przypadkach terapię uzupełnia neuromobilizacja nerwu promieniowego. Rehabilitacja, może być uzupełniona o ostrzykiwanie przyczepu prostowników osoczem bogatopłytkowym (PRP), co jest obecnie bardzo obiecująca metoda leczenia.

W niewielu przypadkach, gdy leczenie zachowawcze nie przynosi oczekiwanych rezultatów konieczne jest leczenie operacyjne.